Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Каза болгон адамдын үй-бүлөсүнө, тууган-туушкандарына көңүл айтуу үчүн баруу, кирип чыгуу, көрүнүп коюу. Шаар ичинде бирөөлөрдүкүнө көз көрсөткөнү баратканбыз (Жусупов). Айылдагы а дүйнө кеткендердин үй-бүлөсүнө көз көрсөтүп кайттык («Ала-Тоо»). Тургула, көз көрсөткөнү кишилер келатат (Айтматов). 2. «Келди», «болду», «катышты» деп эсептелиш үчүн белгилүү бир жайга баруу, кирип чыгуу, көрүнүп коюу. Көз көрсөтүп коюп, ишке тийди-качты болуп жүргөндөр аз эмес («Кыргызстан маданияты»). В.: Көз көргөзүү. Байымбет өзү бир сыйра өлгөн-житкенге көз көргөзгөн соң, Абдыкалыкты Нарынга жөнөттү (Бейшеналиев).