КӨЗ БАЙЛАНГАН КЕЗ

Күүгүм кире, каш карайып эч нерсе көрүнбөй калган убак, иңир. Көз байланган кезде гана ар үй өз очогуна от жагып тыным алышат (Укаев). Көздөгөн жерге чарчап-чаалыгып, көз байланган кезде жеттик («Чалкан»).