кошокчу Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Кошокту кыйын билген, кошокту жакшы айта алган адам (көбүнчө аялдар). Күйгөн катын — кошокчу (макал). Кошокчу Бурма дегенди уктуңар бекен? (Аалы).