көрөгөч
Толковый словарь кыргызского языка (1969)сын. 1. Көзү курч, көрөнөөк. Көрөгөч менен жер тыңшар, Жел жетпес менен үч Маамыт Жибек торду алды эле («Эр Төштүк»).
2. өт. Кыраакы, көсөм, билгич. Алп мүчөлүү кең далы, Иш кыйшыгын көрөгөч Балбаныма кубанам (Осмонкул). Айланасында болуп жаткандарды жакшы байкаган, анын кыраакы,, көрөгөч киши экендиги көрүнөт («САЖИ»).
2. өт. Кыраакы, көсөм, билгич. Алп мүчөлүү кең далы, Иш кыйшыгын көрөгөч Балбаныма кубанам (Осмонкул). Айланасында болуп жаткандарды жакшы байкаган, анын кыраакы,, көрөгөч киши экендиги көрүнөт («САЖИ»).