көркоо

зат. 1. Көрдү ачып жегич жырткыч (көбүнчө карышкыр). Көркоо карышкыр укту, Жүрөгү чыкты (Шүкүрбеков).
2. өт. Эзүүчү, зулум, жегич. Жүзбай пейли бузук.. ичи тар.. көркоо адам болучу (Каралаев).