Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Көкүрөк, төш. Көөдөнүн найза аралап, Көкүрөктү жаралап («Курманбек»).
2. өт. Көңүл, ой, ич. Калтырбай айтып берейин Көөдөндөгү сырымды (Каралаев). Көөдөнгө батпай көп санаа, Көзүнүн жашы он талаа («Эр Төштүк»).
¨ Ала көөдөн — алаңгазар, жел өпкө. Ала көөдөн кишиге, Аманат буюм тапшырба (Осмонкул). [Алымкул] кээ бир ала көөдөндөргө окшоп курулай мактанып,. көкүрөк кербеген жигит (Абдукаримов). Көөдөнү жок — акыл-эси кем, алаңгазар. мактанчаак. Ал эми бай аялдары болсо көөдөнү жок көпкөлөң, өтө эле обу жок.. болуп калыша турган (Убукеев). Көөдөнүн көтөрүү — менменсинүү, бой көтөрүү, мактануу. Темирчилик ишине мени эле коё бергиле, — деп Амандык карыя көөдөнүн көтөрдү (Убукеев).