көлмө
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Суу токтогон жер, чуңкур. Кыштын күнү арыктардан суу акпай, элдин баары көлмөлөргө гана карап калышат (Абдукаримов). Көлмөдө чардап жаткан бакалардын.. дабышын укканда.. өзүңдү ополоң-тополоңдун арасында жүргөндөй сезесиң (Абдукаримов).