КОЛ БЕРҮҮ
Толковый словарь кыргызского языка. 20151. Саламдашуу, учурашуу. Ага кол беришкен таанымал чиновниктер, байбачалар менен туздаш-даамдаш болгон (Сыдыкбеков). 2. Эшендин жолун жолдоо, баш ийүүгө ниеттенүү, эшендин жолуна түшүү. Бөтөнчө, ооруп жаткан Сатылган «Ак Эшенге кол берген Шадыбекти митаам дешке болобу», – деп ойлоду (Токомбаев).