Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Кургактыктын суу толуп калган табигый туюк чуңкурлары. Керилген тоолорго, көгөргөн көлгө суктана карайт (Сыдыкбеков). Кел жок болсо дүйнөдө, Балык болбойт эмеспи (Бөкөнбаев).
  1. 2.                  сүйл. Ысык-Көл өрөөнү.
  2. 3.                  өт. Мүнөзү абдан токтоо, оор басырыктуу, кабак-кашым дебеген. Көл жигит.

¨ Көз жашын көл кылуу — катуу ыйлоо, жаш төгүү. Көзүнүн жашын көл кылып, Какшап ыйлап боздоду (Жантөшев). Көл-шал тердөө к. шал III.