кесеп Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Жегич, алдым-жуттум, ууру, каракчы, хулиган. Элдин оокатын уурдап бүлдүргөн кесеп (Аалы). Ээн талаа, чөл экен, Каракчы, ууру, кесептер Мекен кылган жер экен («Сейтек»).