кесел
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. 1. Оору, дарт-, илдет. Жакшылыгы түк болбойт Жармашкан оору, кеселдин (Токтогул).
2. Оорулуу, илдеттүү адам. Доктор келип, кеселдин тамырын кармап. жүрөгүн тыңшап көрдү (Касымбеков).
2. Оорулуу, илдеттүү адам. Доктор келип, кеселдин тамырын кармап. жүрөгүн тыңшап көрдү (Касымбеков).