Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Талкаланган, майдаланган нерсенин чоңураак бөлүгү. Алмадай кесек калтырбай, Маласын майда тарткан бар (Акаев). Ур, талкала, кесектерин кетменде (Үсөнбаев).
  1. 2.                  Дубал согуу үчүн атайын тоголоктолгон топурак.
  2. 3.                  өт. Өңкөй, өңчөй, ылгый. Кесек митаамдар.

¨ Кара кесек к. кара III.