Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. кепте этишинин туюк мамилеси. 2. Туш келүү, кабылуу, кутулууга мүмкүн болбой калуу. Кайдагы балакет немеге кептелип калдым эле! («Чалкан»). Бул ишке кептелериңди билсең, мурдатан эле бир айласын таап коёр элең го, билбей калып шоруң каткан тура («Ала-Тоо»).