1. кебек;
2. ак күп, какач.
кылуу — ушактоо. Кеп салуу же кеп уруу — сүйлөө, аңгемелешүү. [Эрке кыз].. жылмайган калыбынан жазбай кеп салды (Байтемиров). Кеп урушуп отурдук. Кеп угуу — тил угуу, жеме угуу. Кеп эмес — сөз эмес, эч нерсе эмес, арзырлык эмес. Кеп жебөө — түшүнбөө, сөзгө, жүйөгө келбөө. Кеп жебеген неме болсо, тыйтактап айтыша берет (Таштемиров).