Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. Сырт жагына күмүш чаптырылган, кооздолгон жазы кайыш кур, илгич. [Апар].. оймосуна бермет төккөн укмуштуу кемерди даткага курчады (Аалы). Керимахунга кемер жасатайын дедим эле (Жантөшев).
КЕМЕР II зат. Суу жеп кеткен жээк, жарча. Чолпонбай кемер жараңка менен тике өйдө чуркап жөнөдү (Жантөшев).