Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Казан жасаган уста. Казанчынын өз эрки, кайдан кулак чыгарса (макал). 2. Тамак-аш жасаган, казан кармаган адам, ашпозчу. Ачуу менен таттуунун, Даамын таткан казанчы (Токтогул). Уйчу, койчу, казанчысы байлардын, Ээлей берди эчен жылы бакканын (Токомбаев).