Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. миф. Көзгө көрүнбөй, билинбей жакшылык кылуучу дух. Касиеттүү жер эле, Карылардын сөзүндө Кайыбы бар дээр эле («Эр Табылды»). Кайыптан келген бууданды, Кармап баары алды эми («Эр Табылды»).
2. Кийиктердин жалпы аты, наамы. Кароолуңа ишенбей, Качкан кайып аттырбайт (Токтогул). Кайыптар оттоп, төлдөгөн, Албан түрлүү чөбү бар (Тоголок Молдо).