Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. Кат-кат, кабат, катар. Эгер жумшак катмарга кездешсе.. ураткан көмүрдү.. ташып үлгүрө алышпайт (Сасыкбаев). Катмары менен экини, Ыргыта коюп бир сайып («Эр Табылды»). Жерине шыдыр кетүүгө, Жети катмар бел келип (Тоголок Молдо).