каткалаң
Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. 1. Катуу, тоң. Топурак катмары цементтей каткалаң болду («САЖИ»).
2. Катаал, катуу. Кечкурун күн бүркөлүп, каткалаң суук болду (Бөкөнбаев).
2. линг. Жумшак үнсүздөргө карама-каршы келүүчү үнсүз тыбыштар (к, т, н, х..). Каткалаң үнсүздөр. Каткалаң тыбыштар.
2. Катаал, катуу. Кечкурун күн бүркөлүп, каткалаң суук болду (Бөкөнбаев).
2. линг. Жумшак үнсүздөргө карама-каршы келүүчү үнсүз тыбыштар (к, т, н, х..). Каткалаң үнсүздөр. Каткалаң тыбыштар.