каруу
Толковый словарь кыргызского языка (1969) I зат. Күч, кубат, дарман. Карууң кетет кейибе, Кулак сал менин кебиме (Токтогул). Чоюн булчуң алп кайрат, Чоң балбандай каруусу (Осмонкул).
КАРУУ II кары этишинин кыймыл атоочу.
КАРУУ II кары этишинин кыймыл атоочу.