карт
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. Жаранын же күйгөн жердин катып калган катмары, үстүнкү бети. Карты түшкөн айыгып, Так болуп калган жаралар (Маликов).
КАРТ II сын. Кары, картаң. Карт мугалим баарын карайт кубанып, Жан жагында жаштар турат кыналып (Маликов).
КАРТ III туур. Көбүнчө кекиргенде чыккан дабыш. Карт кекирүү.
КАРТ II сын. Кары, картаң. Карт мугалим баарын карайт кубанып, Жан жагында жаштар турат кыналып (Маликов).
КАРТ III туур. Көбүнчө кекиргенде чыккан дабыш. Карт кекирүү.