кармаш
Толковый словарь кыргызского языка (1969) I зат. Согуш, күрөш, уруш, салгылаш. Кармашты катуу салайын, Төштүк, Кабылган жоону чабайын, Төштүк («Эр Төштүк»). Олку-солку болуп жалтактоону ташта! Күрөш, кармаш (Сасыкбаев).
КАРМАШ II 1. карма этишинин кош мамилеси.
2. Салгылашуу, алышуу, күрөш жүргүзүү.
КАРМАШ II 1. карма этишинин кош мамилеси.
2. Салгылашуу, алышуу, күрөш жүргүзүү.