Толковый словарь кыргызского языка (1969)
1. карма этишинин өздүк мамилеси (2-маанисинде).
2. Жөлөк, таянч, тирек кылуу. Каранган, карманганыбыз жалгыз сен [Ашыр] (Сасыкбаев). Анын [Токобайдын] жөлөнөр чынары, карманар бутагы бар (Каимов).