КАРК I Толковый словарь кыргызского языка. 2015 1. Аралашмасы, кошулганы жок, нагыз өзүнөн турган, таза, нукура. Кара башың карк алтын, хан Курманбек, аманбы («Курманбек»). Казынасын ачтырып, Карк алтынын чачтырып («Семетей»).