КАРЧ
Толковый словарь кыргызского языка. 2015Катуу нерселер сынганда, урунганда же бири-бирине сүрүлгөндө пайда болгон дабыш, качыраган үн. Шамалдан кыйшайып жыгылган карагайлар карч этип, капчыгай ичин жаңыртат («Ала-Тоо»). Эшик карч ачылган сайын селт этип карай калабыз («Чалкан»).