Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Караңгы түшүү, караңгы болуу, күүгүмдөө. Айлана караңгылай баштады («Ала-Тоо»). Түн караңгылап, уламдан-улам бүркөлүп келе жатат (Жантөшев).
2. Караңгы түшүрүү, жарыкты тосуу. Терезени караңгылап кой.
♦ Көзү караңгылоо — көзү тунаруу, көзү ымыр-чымыр болуу. [Гүлайымдын].. көңүлү айланып көзү караңгылайт (Абдукаримов). Көңүлү караңгылоо — көңүлү айнуу, жүрөгү айлануу.