Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Караан тутар, бел кылар тирек, таяныч, медер. Абабыз элең уялаш, Карал кылдым, бел кылдым, Кан абам, сени шер кылдым («Сейтек»). Коркок жигиттен короочу дөбөт жанга карал (макал). Жанындагы беш жолдош, Жанга карал эш жолдош. («Саринжи-Бөкөй»). 2. каралды менен бирдей. Каралымды ыйлатпа («Саринжи-Бөкөй»).