Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. 1. Медер, бел, тирек, таяныч. Карал кылган, Олжобай, Калкыңа кетип сен калсаң («Олжобай менен Кишимжан»). Жанындагы беш жолдош Жанга.. карал эш жолдош («Саринжи — Бөкөй»).
  1. 2.                  өт. Бала, перзент. Караламды ыйлатпа («Саринжи — Бөкөй»).

КАРАЛ II кара этишинин туюк мамилеси.