Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Буркан-шаркан түшүп катуу ачуулануу, каарын төгүү. Айласы кеткен жаш акын эми кара жини кармаган адамга долуланып өзү мыкты деп түшүнгөн ырларын үстөккө-босток окуп кирди («Кыргызстан маданияты»). Ошондон улам ыза болгон байкуш апамдын кара жини кармай кетти окшойт (Акматов). 2. Көңүлү караруу, ниети бузулуу. Кара жини кармаса жооп да бербейт.