Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Жөнөкөй эл, карапайым букара эл, көпчүлүк. Кара аламан бары өлдү («Семетей» С. К.). Кара аламан калганы («Манас» С. О.). 2. Көпчүлүк катышкан чаң-тополон, будун-чаң. Кара аламан чабуулда Кайсы экени билинбей («Эр Табылды»). Наркы күңгөйгө чыгышса, быяктагыдан өткөн кара аламан (Бейшеналиев).