Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. качанаак менен бирдей. Хан Дөлөндүн тулпары, Качкы болгон Карала («Курманбек»). 2. Иштен качкан, жалкоо, иштөөгө, оокат кылууга мойну жар бербеген. Качкы болот кай акмак, Кара чака таба албай (Токтогул). 3. Кыйынчылыкка чыдай албаган, кайраты жок, жалтак, коркок. Бакандашып салышса, Качкы сыны бар экен («Манас»).