Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Кийимдин этегинен алуу, этектен кармоо. Батыш эшикке чыгып бараткан эрин этектеп кармап калды (Байтемиров).
2. өт. Акидей асылып сурануу, тиленүү. Жолоочуну өткөрбөй, Этектейсиң ач көздүк (Барпы).
3. Тоонун ж. б. этеги, эңкейиштеп түгөнгөн жери менен жүрүү, этектерге конуу ж. б. Кызыл тоону этектеп, Кыргыек салып кеткенби (Тоголок Молдо).