элес
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. Кандайдыр бир нерсенин, окуянын, иштин ж. б. сөлөкөтү, көз алдыга тартылган, ой аркылуу чагылган көрүнүшү; образ. Элестериң эстен кетпейт, Кашка суу, жашыл бакчаң, салкын абаң (Осмонов). Жолдон чыккан жылан Динарга өтө коркунучтуу элес калтырды (Сыдыкбеков).
♦Элес кылбоо — байкас кылбоо; оюна албоо, көңүлгө албоо. Эне сөзүн Үмөтбек Элес кылып койгон жок («Семетей»). Элес-булас — ачык эмес, даана эмес; күңүрт, билинер-билинбес. Элес-булас бир караан Эми Жакып көрүптүр («Манас»).
♦Элес кылбоо — байкас кылбоо; оюна албоо, көңүлгө албоо. Эне сөзүн Үмөтбек Элес кылып койгон жок («Семетей»). Элес-булас — ачык эмес, даана эмес; күңүрт, билинер-билинбес. Элес-булас бир караан Эми Жакып көрүптүр («Манас»).