элчи Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Бир тараптын экинчи бир тарап менен жарашуу, элдешүү, сүйлөшүү ж. б. иштерин жүргүзүүчү ишенимдүү адам, өкүл. Элден тандап элчи алып («Манас»).