Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Короо-жайды, имаратты ж. б. тегерете кирпичтен, топурактан ж. б. бийиктей жасалган тосмо, коргон. Огородун айланта Дубал менен бекиткен (Нуркамал). Чиркөөнүн чоң короосу, короону айланткан бийик дубалы, дубалдын темир дарбазасы бар (Баялинов). Ага чейин кулактардын дубалын согуп кол жоорутпадыкпы (Сыдыкбеков). 2. Тамдын, имараттын керегеси. Дубал бетине жүк жыйылган (Жантөшев). Заводдун дубалы көтөрүлүп, төбөсү жабылып, ички монтаж жумуштары башталды (Сасыкбаев).