дос Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Жакшы мамиледеги, көңүлү жакын тилектеш адам. Көңүлүмө жагат деп, көрүнгөнгө дос болбо (макал). Азамат жигит, эстүү кыз, Ар кимиң тапкын досуңду (Токтогул). Ачуу — душман, акыл — дос (макал).