Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Дердең-дерден этүү, дердейүү (көбүнчө мурун жөнүндө). Азоолордун таноолору дердеңдеп, кошкурук атып жалт кайра бурулушту. Балдар күйүгүп калышкандыктан таноолору дердеңдеп, мурундарын шыр тартышат (Осмонов). 2. Мактануу, көтөрүлүп менменсинүү, бой көтөрүү. Бала дердеңдеп кырдуусунду. 3. Көңүлү көтөрүңкү болуу, эдиреңдөө. Бир бала дердеңдеп чуркап келип, үйгө кирди (Баялинов).