даркан Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Уста (көбүнчө баатырлык эпостордо). Кылдың беле кылычты, даркан, Соктуң беле соотту, даркан («Манас»). Адырыңда аркар көп, Адамыңда даркан көп («Семетей»).