Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Тыпыйып кичинекей, тыкан көрүнүштө болуу. Чыкчыйган келин Шариптин жанына олтуруп, чай куя баштады (Бейшеналиев). 2. Өзүн-өзү жасап, сылаңкороздонгон, көйрөңдөнгөн кебетеде болуу, чыкчырылуу. Султанаалы чыкчыйып төргө отурду («Ала-Тоо»).