Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Кар жилик менен күң жиликтин кошулган жериндеги, колду ичин көздөй ийгенде уруюуп чыгып турган жери. Бурма Токтогулду чыканагы менен нукуп.. эрдин тиштеп койду (Аалы). Кыздар бири-бирин чыканакка түрткүлөшүп, шыңгыр күлүп жиберишти (Бейшеналиев).
2. Кернейдин бурч болуп ийилген, кошулган жери.