чоро
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. Эпостук чыгармаларда: баатырлардын согуштук иштерге бирге катышып, таяныч, жөлөк болгон эң жакын жоокери.
♦Күн тийген жердин чоросу — туруктуу эмес, кимдин иши илгерилеп турса ошонун сөзүн сүйлөп, кошулуп кеткен киши.
♦Күн тийген жердин чоросу — туруктуу эмес, кимдин иши илгерилеп турса ошонун сөзүн сүйлөп, кошулуп кеткен киши.