чекит

зат. Жай сүйлөмдөрдүн аягына, кыскартылган кээ бир сөздөрдө (мис., ж. б.) коюлуучу тыныш белгиси.
♦Көп чекит—кандайдыр бир себеп менен алдында же арт жакта айтылбай калган ойдун ордуна, же сүйлөм тизмегинен атайын түшүрүлүп айтылган сөздүн, мүчөнүн, сүйлөмдүн ордуна коюлуучу тыныш белги (...). Үтүрдүү чекит к. үтүрдүү. Кош чекит — бир өңчөй мүчөлөрдөн мурда айтылган жалпылагыч сөздөн, чечме сүйлөмдөгү негизги сүйлөмдөн кийин жана тике сөздөн мурда айтылган төл сөздөн кийин колдонулуучу тыныш белгиси (:).