чалпоо

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сын. 1. Үркүнчөөк, азоо чалыш. Чалпоо жылкы.
2. өт. Кежир, эч кимдин тилин албаган. Чалпоо жигит өз боюн, Эч адамга теңебейт (Осмонкул). Иш тапшырба жалкоого, Акыл айтпа чалпоого (Токтогул).