буулум Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. эс. Баалуу кездеменин бир түрү. Буурулду минип тердеткен, Буулумду кийип кирдеткен (Токтогул). Келиштирип баарысын, Буулум менен иштеген («Манас»).