Толковый словарь кыргызского языка (1969)
II этиш. 1. Байлоо таңуу; чыгарбоо, төгүлбөө үчүн бир нерсенин оозун бек байлап коюу. [Фатима] көгүш косынкасын бекем буунуп, эки жеңин түрүнгөн калыбында (Сасыкбаев). Бир капты чынчып бууп өгүздүн жонуна өзү эле көтөрүп коё салган балбандын бири да («Ала-Тоо»).
2. өт. Тосуу, өткөрбөй бекитип коюу. Жолду бууп коюу. Нарынды бууп салууга дабаа жетет (Сасыкбаев).