буу

I зат. 1. Ысуу, кайноо, кургоо аркылуу суудан же башка суюктуктан, нымдуу заттардан чыккан боз түстөгү газ сыяктуу зат. Ойготуп эмгек ээсин уйкудагы, Чоң труба буу чыгарды, гудок какты (Бөкөнбаев). Көбүнчө пилла түрүүчү цехтерге ысык суу жана буу дайыма керек (Сасыкбаев).
2. өт. Нерсени көркөмдөп, кооздоп боёо үчүн колдонулуучу баалуу металлдын эритиндиси. Алтындын буусу менен кырбууланган жакшынакай карала кесе (Сыдыкбеков).