бүркүт
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. 1. Аңчылыкка колдонуучу чоң жырткыч, алгыр куш. Тоо бүркүтү. Талаа бүркүтү. Бүркүт карыса, чычканчыл болот (макал).
2. өт. Баатыр, кыраан, жүрөктүү, эр. Мен — бир бүркүт Тянь-Шанда шаңшыган (Аалы).
2. өт. Баатыр, кыраан, жүрөктүү, эр. Мен — бир бүркүт Тянь-Шанда шаңшыган (Аалы).