Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Кубултуп сайраган боз түстөгү кичинекей келгин куш. Бүркүт жүнү менен, булбул үнү менен (макал). Бактарыңда булбул сайрайт (Сыдыкбеков).
2. өт. Үнү сонун обончу, мыкты ырчы. Боз булбул Токоң сүйлөсүн, Боздогон жалгыз тил эмес, Борумдуу добуш үндөсүн (Токтогул).