бөл

этиш. 1. Бөлүккө ажыратуу, бөлүк-бөлүк кылуу. [Жума].. талды чот керки менен эки бөлүп, казык жасады (Жантөшев). Баласына алп куштун, Ушу турган ажыдаар, Алты бөлүп берейин («Эр Төштүк»).

1. 2.                  Үлөштүрүү, тийиштүү энчилерин ажыратып берүү. Эмгек бөлдү. Энчи бөлдү.
2. 3.                  Ажыратуу, ажыратып чыгаруу. Уулунун үй-жайын өзүнчө бөлүп коюшту («Ала-Тоо»). Жакшымды алып, жаманымды бөлүп сал (Осмонов).
3. 4.                  Өгөйлөө, өзүнө кошпоо, жат көрүү. Өз тууганын бөлүп салып, жат кишиге мамиле кылган адамдар да болот («Чалкан»).
4. 5.                  Үзүү, аягына чыгарбай, улантпай коюу. Кемпирлердин эч кимиси карынын кебин бөлбөй, Камканы кадырлашат (Сыдыкбеков). Сырттан чыккан дабыш менин оюмду бөлүп, тынчымды ала баштады («Ала-Тоо»).
5. 6.                  Топтоо, бир багытка буруу (көнүлдү, ойду ж. б.). Керез Кычандын киргенине анчейин көңүл бөлбөдү (Бейшеналиев).