Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Чыканак менен колдун башына чейинки мүчө, адамдын кар жилиги; айбандардын алдынкы бутунун баш жаккы бөлүгү, туяктан жогорку жагы. Билектен алуу. Калбыр өпкө, жез билек.
2. өт. Күч, эмгек. Кийиз кимдики болсо, билек ошонуку (макал).
♦ Билеги жоон —балбан, күчтүү, алдуу. Билими толук миңди жыгат, билеги жоон бирди жыгат (макал).